Urlop okolicznościowy jest zwolnieniem pracownika z obowiązku świadczenia pracy ze względu na szczególne okoliczności osobiste. Pracodawca ma obowiązek udzielić pracownikowi urlopu okolicznościowego. Warunkiem jest jednak aby pracownik zgłosił pracodawcy o swojej nieobecności w pracy i podał jej termin. Zwolnienie z pracy nie musi być w terminie zdarzenia, pracownik powinien jednak udowodnić zależność między zdarzeniem a terminem zwolnienia.
Wymagane jest, aby pracownik wykazał dokumenty potwierdzające zaistnienie wydarzenia uprawniającego do urlopu okolicznościowego (np. świadectwo urodzenia dziecka, akt zgonu). Urlop okolicznościowy jest gratyfikowany przez pracodawcę. Wynagrodzenie oblicza się według zasad tzw. wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy. Pracodawca wypłaca wynagrodzenie uzyskane w miesiącu, w którym przypadł okres niewykonywania pracy.
Wymagane jest, aby pracownik wykazał dokumenty potwierdzające zaistnienie wydarzenia uprawniającego do urlopu okolicznościowego (np. świadectwo urodzenia dziecka, akt zgonu). Urlop okolicznościowy jest gratyfikowany przez pracodawcę. Wynagrodzenie oblicza się według zasad tzw. wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy. Pracodawca wypłaca wynagrodzenie uzyskane w miesiącu, w którym przypadł okres niewykonywania pracy.
Zgodnie z przepisami pracownik ma prawo do jednego lub dwóch dni wolnego, które przyznane są razem lub osobno (np. w przypadku pogrzebu jeden dzień przypada na dzień pogrzebu, a drugi należy się pracownikowi w dzień poprzedzający pogrzeb lub następujący po pogrzebie). W sytuacji, kiedy pracownik przebywa na urlopie wypoczynkowym a termin zdarzenia, które usprawiedliwiałoby nieobecność pracownika pokrywa się z urlopem - pracownikowi dni wolne nie należą się. Inaczej jest np. wtedy gdy pracownik w chwili wystąpienia zdarzenia, które uprawnia do urlopu okolicznościowego jest na zwolnieniu lekarskim lub opiece nad chorym członkiem rodziny. Jeżeli takie zdarzenie ma miejsce pracodawca nie powinien odmawiać pracownikowi prawa do urlopu okolicznościowego. Warunki jednak muszą zostać spełnione czyli pracownik powinien udowodnić że w dniu w którym chce wziąć urlop okolicznościowy będzie załatwiał sprawy związane ze zdarzeniem które do niego uprawnia. W zasadzie nie powinno to stanowić problemu gdyż sprawując opiekę nad chorym członkiem rodziny lub samemu przebywając na zwolnieniu lekarskim automatycznie możemy uznać iż sprawy związane z okolicznością uprawniającą do urlopu okolicznościowego będziemy załatwiać w czasie późniejszym czyli po ustaniu przyczyny zwolnienia.
Ilość dni urlopu okolicznościowego zależy od ważności zdarzenia i pokrewieństwa z pracownikiem. Rozporządzenie ministra pracy i polityki socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy (Dz.U. nr 60, poz. 281) wymienia okoliczności, kiedy pracodawca musi udzielić pracownikowi przerwy w pracy:
- dwa dni urlopu okolicznościowego w razie ślubu pracownika lub urodzenia się jego dziecka albo zgonu i pogrzebu małżonka pracownika lub jego dziecka, ojca, matki, ojczyma lub macochy,
- jeden dzień urlopu okolicznościowego w razie ślubu dziecka pracownika albo zgonu i pogrzebu jego siostry, brata, teściowej, teścia, babki, dziadka, a także innej osoby pozostającej na utrzymaniu pracownika lub pod jego bezpośrednią opieką.
Źródło:
eGospodarka.pl
Podstawa prawna:
Rozporządzenie ministra pracy i polityki socjalnej w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy
Paweł
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz